In deze poort heb ik als kind gespeeld.
Een vreemde vroeg:
‘Is Rembrandt hier geboren?’

Ik knikte maar. Hij heeft mijn haar gestreeld.
‘Je kon zijn zoon zijn’, klonk het in mijn oren.

Dit gedicht van Ed Hoornik droeg ik voor in 4 VWO. De leraar Nederlands vond het prachtig. In zijn enthousiasme gaf hij het advies om bij de radio te gaan werken. Ik knikte maar en heb zijn raad gevolgd. Na het VWO volgde een korte studie Nederlands. Uiteindelijk bleek de School voor Journalistiek betere bouwgrond voor mijn radiomissie. Ik slaagde cum laude en was inmiddels al ruim een jaar hard aan het werk bij de NCRV, Wereldomroep en NOS. Geen opdracht was te dol: regie, redactie, muziek-samenstelling en presentatie. Ook televisie wilde mijn stem wel lenen.

Toen ik -eind jaren ’80- adviezen aan mijn bazen ging geven over innovatie van programma’s en het omarmen van het nieuwe medium internet werd een plekje gevonden in het middenmanagement. Ik ging hard aan de slag met de digitalisering van audio. Verslaggevers knipten zelf hun reportages en documentaires. Tegelijkertijd werden de eerste internetpagina’s ontworpen. Pionierswerk, maar geweldig leuk. Het pakte ook nog eens erg succesvol uit, met -bijvoorbeeld- het format van Stand.nl als eerste volledig multimediale project van de publieke omroep. We konden bezuinigen met behoud van impact, zoveel was duidelijk. De directie was enthousiast en ik werd uitgenodigd om het managementteam te komen versterken.

Radio is m’n eerste liefde, internet een minnares. Die twee zijn aanvullend. Bij Radio is de verbeelding aan de macht. Internet verbergt niets, zelfs geen illusie. Mijn beide passies hebben elkaar leren kennen. Ze willen samen verder. Een nieuwe toekomst wacht.

Jouw naam (noodzakelijk)

Jouw e-mail (noodzakelijk)

Onderwerp

Jouw bericht